Ode aan de voetballeider

 

Hoe gaat dat tegenwoordig? Wat wordt er allemaal verwacht van een leider of leidster in 2017?

Veel speelt zich organisatorisch af via de Groepsapp. Het meldt zo makkelijk af voor spelers. Moest je voorheen afbellen naar je leider of trainer, tegenwoordig kan je met een lullig berichtje toch duidelijk maken dat je deze keer verstek moet laten gaan.

 

Ik heb morgen een repetitie, veel huiswerk, de cavia is verkouden, mijn oma is jarig, we hebben visite uit het buitenland, ben niet fit, ben het helemaal vergeten, we laten vanavond de schildpad inslapen, we gaan BBQ’en, het is te koud/warm/nat. Het is slechts een greep uit de teksten afkomstig van het zelfhulpboek: “afmelden voor Dummies.”

 

We gaan terug in de tijd, de jaren ’70. Onze leiders waren Harry & Theo, een bijzonder duo. Ze schenen elke vrijdag een belangrijke vergadering te hebben. De opstelling werd namelijk doorgenomen. We dachten toen waarachtig dat ze daar de hele avond voor nodig hadden. Zo later bleek was het een mooi excuus om de geneugten van het leven met elkaar te delen.

 

Afmelden voor een training was een hele toer, wanneer de reden wat twijfelachtig klonk werd dit in de groep fijntjes gemeld. Zo is er een ex-ploeggenoot die nog altijd wordt geconfronteerd met 2 fameuze afmeldingen: een bezoek aan een kippenboerderij en: “Ik ga naar een Donald Duck film.”

 

Harry was een motivator pur sang en haalde alle trucs tevoorschijn om onze ploegje actief en gretig te krijgen. Een wat “lastig” ploeggenootje die tegenwoordig waarschijnlijk wel drie officiele gedragsafwijkingen gelabeld zou krijgen, werd op een eenvoudige manier tijdens de competitie op “scherp” gezet. Harry stapte uit de dug out, schraapte zijn keel en wist op niet al te subtiele wijze het gebrek aan inzet te benoemen.

 

En of het zijn uitwerking had; duels werden plots gewonnen en er werd geschoffeld en gedraafd dat het een lieve lust was. Harry keek nog even of er niet nog meer manschappen dit “morele schrobberijtje” konden gebruiken en ging dan weer rustig zitten. “Zo, die is ook weer wakker.”

 

Verder gebeurden alle werkzaamheden voornamelijk buiten ons gezichtsveld, of we namen er geen notie van. De spelerspassen, contacten met bestuur en coordinatoren, het vervoer, een grensrechter regelen, komen alle ballen weer mee naar huis, het verzorgen van gewonde strijders door middel van een watertas en spons, het wedstrijdformulier, thee in de pauze, de cornervlaggen moeten weer terug.

 

Maar vooral het contact met de spelers, zorgen voor de juiste sfeer. In de gaten houden hoe het gaat met iedereen, als er iets niet in de haak leek werd er met de ouders contact opgenomen en vonden er uitgebreide gesprekken plaats.

 

Kortom, een leider van een elftal was en is een ware duizendpoot.

 

Soms lijkt het erop dat er wordt verwacht dat elke poot zo goed moet zijn als de rechter van Messi & Ronaldo.

Iedereen kan weten dat dit onmogelijk is. De jijbak ligt op de loer bij iedereen die kritiek heeft. “Doe het dan zelf.” Jullie weten wel beter dierbare leiders. Jullie zijn degenen die het doen, in weer en wind, bij winst & verlies, bij teleurstellingen en tijdens het genieten van de lol die iedereen beleefd.

 

Deze ode op jullie is zo op zijn plaats. Pak in gedachte die beker met de grote oren omhoog en wees trots op jezelf…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s