Terschelling 2015

“Eindelijk vakantie” was zelden zo op zijn plaats.

Terschelling de 6 daagse bestemming. Met zijn viertjes op pad. Justin, het vriendje van Jurjen heeft het grootste item mee. “Kenny” uit South Park als 60 cm hoge knuffel. Het woord knuffel voor dit personage is streng verboden. De jongens vinden Kenny een echt persoon en dient ook zo behandeld te worden.
De mannetjes installeren zich meteen in hun slaapruimte met twee stapelbedden. Binnen een half uur is het naast een heerlijke puinhoop met rondslingerende kleding ook hun speelhut voor de rest van de vakantie. Jeu de Boules met de Playstation generatie is een feestje. Wegdromen met zinloze oude informatie. De dierenencyclopedie die ik in de jaren ’70 bij elkaar spaarde. De alfabetische letters op het kaft begon met “aal – die” en eindigde met “vla-zwe,” als een mantra dreun ik ze alle zeven nog moeiteloos op.
Na de eerste dag hebben we de juiste versnelling al gevonden; de laagste. We worden door de campingeigenaren getrakteerd op “Pofkes.” Mega poffertjes, of zijn het juist kleine pannenkoekjes? In ieder geval heerlijk en met Cranberrys.

“Kok met kapsones”
Vlak bij onze camping is het eetcafe “de Richel.” Na onze bestelling voelen we ons het bijbehorende tuig. Een frikandel staat op het menu, alleen de speciale versie is niet mogelijk volgens de serveerster; “geen uitjes” kraamt ze uit. We dringen vriendelijk aan. Na twee minuten komt ze terug, de frikandel speciaal is niet mogelijk want de kok wil graag laten weten dat ze geen snackbar zijn. “Als de kok zo pretentieus is kan hij beter in een drie sterren restaurant gaan werken” zo riposteer ik. Pas na dreigen met opstappen krijgen onze jongens hun bestelling.
Een middagje oude sporen zoeken. Midsland. Altijd linke soep, want wat je zoekt is er meestal niet meer. “Het Spyntje” is gelukkig al minstens 50 jaar onveranderd. Een bruine blues kroeg met veel vergeelde foto’s en de geur van verschaald bier. Wat is de old skool bebaarde barman blij als ik de Brugse Zot perfect in het bijpassende glas uitschenk.
Een stranddag uit het boekje. Badlakens, een parasol, het geluid van de branding, selfies, blauwe luchten, de zon, app en vloed….en fors uit de kluiten gewassen duitse badgasten, twee jonge vrouwelijke exemplaren trekken de aandacht.

Eentje staat, gelukkig flink gekleed, bij de vloedlijn. Ze steekt haar armen in de lucht en klikt haar hakken stevig in het zand. Een seconde lang ziet ze niks want haar borsten slaan zo ver omhoog dat het haar uitzicht tijdelijk ontneemt.
De ander hangt amechtig in het zand haar evenwicht te bewaren. Ze denkt aan veel bier en bratwurst. Is dit een bewijs dat mensen ook van Nijlpaarden afstammen? Alleen het staartje lijkt weggeëvolueerd. Een reusachtig badlaken is gepoogd om haar billen te draperen. Nimmer zag ik een Bayern Munchen logo zo groot in beeld. Toch lijkt het voetbal badlaken vergeleken met haar omvang slechts een door Yolanthe meegejat gastendoekje.
Wad mot je……..? Terschelling!

terschelling

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s